To efekt diety, w której brakuje odpowiedniej ilości białka, jak również witamin: A i B2. Pełnowartościowe białko znajduje się w produktach zwierzęcych takich jak mięso, drób, ryby, jaja, mleko i produkty mleczne. Dobrym źródłem witaminy B2 są podroby (np. wątróbka) jak również jajka (żółtko), sery, migdały, nasiona słonecznika, dyni, nasiona roślin strączkowych, suszone morele i śliwki oraz mięso.

 

Praktyczna rada. Jeżeli Twoja skóra jest sucha i nieelastyczna na śniadanie codziennie jedz płatki na mleku z dodatkiem pestek dyni i słonecznika oraz suszonymi owocami lub chudy ser twarogowy z ciemnym pieczywem z ziarnami. Na obiad przygotuj pieczoną pierś kurczaka lub chudej ryby (dorsz, mintaj, sola, panga), a raz na miesiąc wątróbkę. Dobrą przekąską w ciągu dnia będzie chudy jogurt lub garstka migdałów.

 

Odpowiednie nawilżenie i elastyczność skóry zapewni również duża ilość płynów. Postaraj się wypić 8 szklanek wody na dobę. Może być z dodatkiem plasterka cytryny, limonki czy pomarańczy.

 

Osoby mające problemy ze stale pojawiającymi się wypryskami i zaskórniakami powinny przede wszystkim zrezygnować z ostrych, drażniących pokarmów (m.in. pieprz, ostra papryka, ocet spirytusowy), a także z dużych ilości soli. W diecie nie powinny często gościć produkty przetworzone, zawierające duże ilości aromatów, barwników i substancji konserwujących. Warto zrezygnować również z mocnej kawy, czekolady i alkoholu. Korzystne działanie na stan cery może mieć soja i produkty sojowe oraz produkty bogate w witaminę B2 i B6 (ryby, nasiona roślin strączkowych, nasiona słonecznika i sezamu, orzechy włoskie i laskowe, morele suszone, kasza gryczana i jaglana).

 

Praktyczna rada.  Jeżeli problem trądziku dotyczy Ciebie przygotowując potrawy, zamiast soli i pieprzu, używaj ziół – bazyli, oregano, majeranku itp. Zamiast dania z proszku, zjedź na lunch sałatkę z dodatkiem ziaren soi lub kiełków sojowych. Na podwieczorek zamiast czekoladowego batonika pochrup orzechy lub zjedz parę suszonych moreli.

 

Tutaj pomoże dieta bogata w przeciwutleniacze. Hamują one niebezpieczne dla zdrowia i urody działanie wolnych rodników, których nadmiar widocznie przyspiesza procesy starzenia. Najsilniejszymi przeciwutleniaczami są: witamina E (zwana nawet „witaminą młodości), jak również witamina C, selen, B-karoten oraz flawonoidy. By zapewnić w diecie odpowiednią ilość wyżej wymienionych składników należy codziennie jeść warzywa i owoce, szczególnie w pomidory, paprykę, brokuły, kapustę, sałatę, cebulę, marchewkę, jabłka, truskawki, maliny, porzeczki i jeżyny.

 

Praktyczna rada. Jeżeli niepokoi Cię pojawianie się na twarzy coraz większej ilości zmarszczek do obiadu przygotuj sobie surówkę z utartej marchwi, jabłka i łyżki oleju, a na kolacje z sałaty, papryki, pomidora i cebuli, na kanapki zawsze kładź plasterki pomidora lub rzodkiewki. Stosuj zasadę, że żaden posiłek nie może być zjedzony bez porcji warzyw lub owoców!

 

Słabe, łamliwe paznokcie często są cechą dziedziczną, ale odpowiednią dietą można oczywiście wpłynąć na ich wzmocnienie. Pomoże na pewno codzienna porcja białka, szczególnie bogatego w aminokwasy siarkowe (cystynę i metioninę). Paznokcie wzmocni również krzem, wapń i cynk. Cystyna i metionina występują w mięsie i rybach, nasionach roślin strączkowych, orzechach, jajach oraz serach. By zapewnić sobie odpowiednią dawkę wapnia trzeba codziennie pić mleko i spożywać przetwory mleczne. Źródłem krzemu w diecie są kasze, przetwory zbożowe, warzywa korzeniowe.

 

Praktyczna rada. Jeżeli Twoje paznokcie ciągle się łamią codziennie wypij 2 kubki jogurtu lub mleka, zjedz pół kostki sera twarogowego, a co drugi dzień 2 plasterki sera żółtego. Do zup na bazie włoszczyzny spróbuj dodatku nasion soczewicy, a raz na tydzień przygotuj na któryś z posiłków jajecznice z 2-3 jaj.

Dieta podobnie jak w przypadku osłabionych paznokci powinna obfitować w produkty będące źródłem białka, jak również witaminę A, miedź i krzem. Miedź odpowiedzialna jest za utrzymanie struktury kreatyny, która buduje skórę i jej wytwory, a jej dobrymi źródłami są: nasiona słonecznika i sezamu, orzechy laskowe, migdały, nasiona roślin strączkowych, kasza gryczana i owoce suszone jak również mięso i wątroba.

 

Praktyczna rada. Jeżeli Twoje włosy są suche i słabe co drugi, trzeci dzień jako dodatek obiadowy zjadaj porcję kaszy gryczanej, sałatki i inne potrawy posypuj uprażonymi na patelni nasionami sezamu i słonecznika. Raz na tydzień możesz sobie pozwolić na porcję wątróbki na obiad.

 

Jeżeli chcemy zjeść zdrowo przyrządzajmy na grillu filety z piersi kurczaka lub indyka (bez skóry), ryby, warzywa, lub szaszłyki z chudego mięsa i warzyw. Unikajmy tłustej karkówki, kiełbas i boczku.

Kalorie dań z grilla (na 100g):

Uważajmy na mięsa, które sprzedawane są jako już „przygotowane na grilla”, otoczonych w przyprawach czy w zalewie. Często pod otoczką kryją się nieświeże kawałki mięs. Niebezpieczne są też azotany i azotyny (saletra), które są powszechnie dodawane przez producentów mięsa i wędlin. Pod wpływem wysokiej temperatury zmieniają się one w niebezpieczne nitrozaminy. Z podobnych względów na ruszt nie powinnyśmy kłaść różnego rodzaju wędzonych mięs i ryb.

 

Pamiętajmy by grilla rozpalić odpowiednio wcześnie przed planowanym posiłkiem, by produkty właściwie się upiekły, potrzebują odpowiedniej ilości czasu. Nie przygotowujmy potraw w „pełnym ogniu”. Owszem potrawa będzie szybciej gotowa, ale spalona skórka zawiera w sobie wiele niebezpiecznych dla zdrowia związków i jest ciężkostrawna.

 

Nie przyspieszajmy procesu pieczenia dorzucając do paleniska gazet, starych kartonów czy też innych podpałek. Wszystkie te rzeczy zawierają niebezpieczne dla zdrowia substancje uwalniające się podczas spalania i gromadzące się w grillowanych potrawach.

Niewskazane jest grillowanie bezpośrednio na ruszcie, zwłaszcza mięs. Skapujący na żarzące się węgle tłuszcz, będzie się palił wydzielając toksyczne substancje.

Bezpośrednio na „kratce” grilla można kłaść jedynie produkty, które bardzo szybko się upieką np. warzywa, pozostałe należy opiekać na specjalnych, przeznaczonych do grillowania tackach, lub po prostu zawinąć je w folię aluminiową. Szybciej i smaczniej przygotujemy dania z grilla, traktując je odpowiednio wcześniej marynatą, najlepiej z dodatkiem aromatycznych przypraw, czosnku i ziół.

Grillowane potrawy spożywajmy z dużą ilością świeżych warzyw. Zawarte w nich witaminy unieczynnią wprowadzone do organizmu szkodliwe związki. Bułki i jasne pieczywo lepiej wymienić na razowe, a zamiast piwa podać orzeźwiającą wodę z cytryną lub limonką. Warto rejestrować ilości zjadanych potraw, wystarczy jedna porcja mięsa, nie trzeba od razu próbować wszystkiego co na ruszcie się znajduje.. Pamiętajmy, że świeże powietrze sprzyja apetytowi.

 

Jedną z podstawowych zasad zdrowego odżywiania jest regularność i odpowiednia pora spożywania posiłków. Powinno się jeść 5 posiłków dziennie (śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja) co ok. 3 godziny, pierwszy – do godziny po przebudzeniu, ostatni na 4 godziny przed położeniem się spać. W wielu publikacjach można znaleźć zalecenie o spożywaniu posiłków do godziny 18.00. Jest to jednak zasada przeznaczona głównie dla osób, które kończą dzień w okolicach godziny 22.00.

 

W ciągu dnia zmienia się tempo przemiany materii, najszybsze jest rano i stopniowo w ciągu dnia maleje, osiągając wartość najmniejszą wieczorem. Z tego powodu istotny jest nie tylko godzinowy rozkład posiłków, ale również ich odpowiedni skład i wielkość w zależności od pory dnia, kolacja więc powinna być lekka i niskokaloryczna.

 

Czas między jedzeniem, a udaniem się na spoczynek potrzebny jest by organizm zdążył „spalić” pożywienie, by to co zostało zjedzone nie odłożyło się w postaci zbędnego tłuszczu.. Wieczorem nie należy jeść produktów tłustych i posiłków opartych głownie na produktach skrobiowych: pieczywie, makaronie, ryżu, etc.. Najlepiej by kolacja była lekka bez lub z niewielkim dodatkiem produktów skrobiowych (kasza, ryż, makaron, razowe pieczywo). Dobrą propozycją dania na ten posiłek jest np. sałatka z chudą wędliną, rybą, jajkiem lub chudym serem, lekka zupa warzywna lub grillowana pierś kurczaka z warzywami… Np.:

 

§ Mniejszy, pojedynczy filet z piersi kurczaka, szczypta soli, pieprzu, zioła

§ Kilka różyczek brokuła

§ ½ opakowania jogurtu naturalnego lub 3 łyżeczki serka homogenizowanego naturalnego, ząbek czosnku

§ Mniejszy pomidor, liście sałaty

§ Łyżeczka oleju lub oliwy

 

Kurczaka posypujemy przyprawami i ziołami i gotujemy na parze, podajemy z gotowanym brokułem polanym sosem z jogurtu/serka i czosnku oraz plasterkami pomidora z sałatą skropionymi olejem.

§ Liście sałaty (różne rodzaje, dowolna ilość)

§ Pomidor

§ Po kawałku papryki czerwonej i żółtej

§ Garść kiełków np. brokuła lub rzodkiewki

§ 2 plasterki wędzonego łososia

§ Jajko

§ Łyżeczka oliwy, szczypta soli, pieprzu odrobina octu i musztardy

 

Warzywa rozdrabniamy, mieszamy z oliwą i przyprawami, łososia kroimy w paseczki, jajko gotujemy na twardo, siekamy i układamy na warzywach.

 

 

Nawet jak znajdziemy czas by zjeść posiłek w pracy, jego jakość pozostawia wiele do życzenia… Często są to fast foody, zamówiona pizza, czy danie z mc donalda lub kfc, kebab. Wiele do życzenia pozostawia również standardowa oferta „Pana kanapki”, z której często korzystamy w pracy. Zrezygnujmy z codziennego jedzenia jasnego pieczywa z masłem majonezem, dużą ilością żółtego sera - skomponowana w ten sposób kanapka może mieć nawet ponad 600 kcal..

 

W pracy zazwyczaj jesteśmy 8 godzin dziennie. W tym czasie powinno się zjeść 2-3 posiłki; II śniadanie, obiad i ewentualne podwieczorek. Przykładowo, jeżeli pracujemy w godzinach 9.00-17.00, I śniadanie powinnyśmy zjeść w domu ok. 7.00-8.00, II śniadanie koło 11.00, obiad koło 14.00 i podwieczorek jeszcze przed wyjściem z pracy koło 16.30. Takie postępowanie redukuje głód pojawiający się zazwyczaj po powrocie do domu, powodujący wyjadanie wszystkiego co jest w lodówce… na II śniadanie i podwieczorek można zjeść jogurt naturalny z płatkami lub owoce, a na obiad…

(dania możemy przygotować w domu i zabrać ze sobą do biura)

Połówki bułeczki smarujemy pastą przygotowaną z serka i chrzanu, obkładamy sałatą i indykiem. Jemy z surówką z sałaty, pomidora, oliwek, oliwy oraz przypraw.

§ Liście sałaty (dowolny rodzaj)

§ Pomidor

§ Ogórek kwaszony

§ Łyżka kukurydzy

§ Mały filet z piersi kurczaka

§ Łyżka oliwy lub oleju np. rzepakowego

§ Przyprawy: szczypta soli i pieprzu, trochę curry, czosnek

§ Kilka łyżek ryżu brązowego

Kurczaka przyprawiamy i gotujemy na parze lub grillujemy, kroimy w paseczki. Mieszamy z gotowanym ryżem, pokrojonymi warzywami i oliwą.

§ Garść makaronu razowego penne

§ Liście sałaty lodowej

§ Pomidor

§ Kawałek papryki czerwonej i żółtej

§ Garść kiełków np. brokuła lub rzodkiewki

§ 2 plasterki wędzonego łososia

§ Łyżka oliwy, szczypta soli, pieprzu odrobina octu i musztardy

Warzywa kroimy i mieszamy z gotowanym makaronem i rozdrobnionym łososiem, sałatkę polewamy sosem z oliwy i przypraw.

Na wrapie układamy kawałki grillowanego kurczaka, rozdrobnione warzywa, smarujemy sosem z serka, czosnku oraz ziół i zawijamy. Przed jedzeniem możemy podgrzać w kuchence mikrofalowej lub piekarniku.

 

Wolne rodniki to atomy, jony lub cząsteczki posiadające co najmniej jeden niesparowany elektron. Są wyjątkowo reaktywne, dążąc do przyłączenia brakującego elektronu, atakują i uszkadzają komórki organizmu. Obiektem ataków wolnych rodników w organizmie człowieka są głównie białka, nienasycone kwasy tłuszczowe wchodzące w skład błon komórkowych, oraz (co najgorsze) DNA. Dlatego właśnie wolne rodniki są m.in. głównym powodem rozwoju nowotworów.

 

Zbyt duża ilość wolnych rodników wytwarza się zazwyczaj w wyniku długotrwałego wpływu na organizm zanieczyszczonego powietrza, dymu z papierosów, promieniowania UV, spożywania dużej ilości konserwantów z żywności, czy pokarmów wysokoprzetworzonych oraz leków. Tworzą się również w wielu produktach spożywczych, takich jak: wyroby cukiernicze o długich terminach przydatności do spożycia czy produktach smażonych np. chipsach czy frytkach.

 

Antyoksydantysą grupą związków chemicznych posiadających zdolność neutralizowania wolnych rodników, zapobiegają więc uszkodzeniom komórek.

 

Jeżeli równowaga między wolnymi rodnikami i antyoksydantami jest zachowana, nie ma zagrożenia dla zdrowia. Gdy jednak w organizmie pojawia się nadmiar wolnych rodników i przeciwutleniacze nie nadążają z ich dezaktywacją, mamy wówczas do czynienia z tzw. stresem oksydacyjnym. Stan ten wywołuje zwiększenie zagrożenia powstania wielu chorób. Należą do nich między innymi: miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, astma oskrzelowa, powikłania cukrzycy, choroby uszkadzające układ nerwowy (choroba Parkinsona i Alzheimera), nowotwory. Dodatkowo nadmiar wolnych rodników, uszkadzając nasze komórki, przyspiesza procesy starzenia się organizmu.

Antyoksydany to witaminy i inne aktywne związki wchodzące w skład naszego pożywienia.

Witamina A – Jej źródłem są zarówno produkty roślinne, jak i zwierzęce. Najbezpieczniejsza dla nas jest, występująca w warzywach i owocach, prowitamina A (beta-karoten), która w organizmie przekształcana jest w witaminę A. Najbogatsze w beta-karoten są: marchew, boćwina, szczaw, szpinak, papryka czerwona, dynia, mango, papaja, morele, melon, cykoria, brokuły, por, pomidory, szparagi i brzoskwinie. W produktach zwierzęcych witamina A występuje w postaci retinolu, a jej najlepsze źródła to: wątróbka, masło, margaryna, żółtko jaja, ryby: węgorz, makrela, tuńczyk, tłusty twaróg, pełnotłuste mleko.

Witamina E – występuje głównie w olejach roślinnych: słonecznikowym, rzepakowym, orzechach, nasionach zbóż, kiełkach pszenicy.

Witamina C – jej źródłem są warzywa i owoce, a szczególnie: papryka, brokuł, kapusta, brukselka, aronia, czarne porzeczki, owoce cytrusowe.

Witaminy A, C i E wzajemnie się uzupełniają i wzmacniają swoje działanie antyoksydacyjne. Pomocna w „walce” z wolnymi rodnikami jest także odpowiednia dawka innych składników, niezbędnych do właściwego działania enzymów przeciwulteniających m. in, cynku i selenu.

Cynk – występuje głównie w nasionach roślin strączkowych (groch, fasola), kaszach (gryczanej), orzechach, owocach morza, produktach zbożowych, mięsie i rybach. Główne źródła selenu to ryby, kukurydza i orzechy.

Działanie antyoksydacyjne wykazują również: mangan zawarty w warzywach, ziarnach zbóż i orzechach oraz miedź, której dobrymi źródłem jest wątróbka, ryby, orzechy.

Występują między innymi w owocach (szczególnie w grejpfrutach), warzywach (np. pomidorach, brokułach, papryce, sałacie), kaszy gryczanej, roślinach strączkowych (głównie soi), zielonej herbacie, czerwonym winie, piwie, młodym pieprzu, czekoladzie, kakao oraz oliwie z oliwek. Są także składnikami ziół (rozmaryn), które od dawna wykorzystywano do leczenia wielu chorób. Najlepiej poznane flawonoidy to kwercetyna i rutyna.

Rutyna występuje głównie w gryce (kasza gryczana), kwercetyna - w łusce cebuli.

Silne działanie antyoksydacyjne mają również antocyjany, występującew aroni, czarnych i czerwonych porzeczkach, jeżynach, winogronach (szczególnie w skórce), czerwonej kapuście oraz bakłażanie.

Flawonoidy zwane katechinami występują w herbacie (w największej ilości w zielonej).

Do flawonoidów walczących z wolnymi rodnikami należy również likopen, którego głównym źródłem są pomidory, arbuzy, czerwone grejpfruty. Likopen dobrze rozpuszcza się w tłuszczu, dlatego jest lepiej przyswajany z czerwonych warzyw przygotowanych na ciepło z oliwą lub olejem i z przetworów takich jak sok i koncentrat pomidorowy czy ketchup.

Jego w pożywieniu są głównie produkty zwierzęce: makrela, łosoś, sardynki, wątroba i serce.

 

Nawet, jeżeli się odchudzasz w Święta nie trzymaj się ściśle diety! Wielkanoc to tylko 2 dni, które w końcu nie zdarzają się codziennie. Pamiętaj jednak o kilku podstawowych zasadach zdrowego odżywania, by we wtorek nie wejść na wagę z wielkim lękiem…

Jak to zrobić?

·         W Wielką sobotę jeszcze nie świętuj! Mimo, że ciasta i inne potrawy już gotowe powstrzymaj się od słodkości, na odstępstwa od diety pozwolisz sobie w niedzielę i poniedziałek..

·         Śniadanie wielkanocne zazwyczaj spożywane jest koło południa, nie czekaj na nie z pustym żołądkiem. Pół godziny po przebudzeniu zjedz lekkie śniadanie – płatki z jogurtem lub serek z kromką pieczywa i warzywami. Śniadanie wielkanocne potraktuj jako połączenie II śniadania i obiadu.

·         Gdy zasiądziesz do stołu, zobacz, co się na nim znajduje i zastanów się, czego chcesz skosztować, możesz spróbować wszystkiego, ale w małych ilościach.

·         Zadbaj o swoje pozytywne nastawienie. Nie chodzi o to, by podchodzić do świątecznego biesiadowania jako ciągu kolejnych wyrzeczeń w jedzeniu, a o to, by dla dobra swojego zdrowia, samopoczucia, sylwetki postawić sobie drobne ograniczenia.

·         Podczas wielkanocnego posiłku najlepiej nałóż sobie na talerz od razu wszystko, co planujesz zjeść, wtedy będziesz miał większą kontrolę nad ilością spożytego pokarmu. Nałóż sobie po trochę ulubionych smakołyków i rozkoszuj się ich smakiem.

·         Wybieraj te potrawy, które mają najmniej tłuszczu i kalorii. Czasem to wcale nie takie trudne, zwłaszcza, jeśli na stole jest duża różnorodność potraw. Z pewnością znajdziesz coś dla siebie.

·         Zacznij od potraw najmniej kalorycznych –warzyw, sałatek, jajek (bez majonezu), chudych wędlin i pieczonych chudych mięs - tych potraw możesz nałożyć sobie trochę więcej, ale oczywiście także z umiarem. Pamiętaj, że zwykle bardziej kaloryczne są potrawy smażone, w panierce, z sosami niż te gotowane, duszone czy z surowych warzyw. Dopiero po jakimś czasie spróbuj bardziej kalorycznych potraw –kiełbasy, pasztetów. Zrezygnuj z dodatków do potraw, nie jedz białego chleba, ziemniaków - nie należą do oryginalnych świątecznych produktów, a zawsze zaoszczędzisz w ten sposób sporo kalorii.

·         Nie śpiesz się – jedz powoli, delektuj się smakiem potraw, każdym kęsem. Jedząc wolniej zjesz mniej i szybciej poczujesz się syty.

·         Jeśli masz taką możliwość jedz na małym talerzu. Dzięki temu łatwiej będzie Ci zjeść nieco mniejsze porcje. Jedzenia wydaje się wtedy więcej...

·         Pij dużo! Dobrym rozwiązaniem są wszelkiego rodzaju herbatki – zielona, czerwona, owocowe. Przed jedzeniem wypij 1-2 szklanki przegotowanej wody np. z odrobiną soku z cytryny – to wypełni żołądek i pozwoli Ci zjeść mniej, a jednocześnie odczuwać sytość.

·         Większość tradycyjnych potraw świątecznych charakteryzuje się dość wysoką wartością energetyczną. Postaraj się zaoszczędzić kalorie nie używając do potraw zbędnych dodatków takich jak masło czy rezygnując z zagryzania wszystkiego pieczywem. Żurek zjedź tylko z jajkiem bez kiełbasy. Zamiast majonezu do jajek i sałatek użyj jogurtu naturalnego połączonego z musztardą. Zamiast tłustego mięsa, wybierz pieczony filet z indyka. To drobne zmiany, dzięki którym wielkanocne śniadanie będzie mniej kaloryczne. Postaraj się ograniczyć słodkie przekąski. Nie jedź więcej niż jeden lub 2 małe kawałki ciasta - wybierz drożdżowe lub sernik lub mały kawałek mazurka. Zrezygnuj zdecydowanie z tortów i ciast zawierających krem.

·         Po wspólnym posiłku –idź na spacer! Postaraj się zachęcić do tego także całą swoją rodzinę. Po spacerze na świeżym powietrzu będziesz czuł się znacznie lżej.

·         Nie spędzaj świąt przed telewizorem z pilotem w ręku, właśnie w tym czasie więcej się poruszaj, zorganizuj z rodziną wspólny wypad na rower.

·         Spróbuj zrobić krótką gimnastykę, poćwicz mięśnie brzucha – takie ćwiczenia rozruszają jelita i pobudzą je do pracy.

·         Już we wtorek zakończ świętowanie, nie dojadaj resztek…

 

 

 

Nadczynność tarczycy to choroba, w której, w przeciwieństwie do niedoczynności, występuje nadmierne wydzielanie hormonów przez tarczyce. Powoduje to zwiększenie zużycia tlenu, produkcji ciepła oraz przyspieszenie przemian składników odżywczych. Charakterystycznym objawem choroby jest utrata wagi, wzmożony apetyt, jak również kołatanie serca, lęki, drżenie ciała, nietolerancja ciepła i nadmierna potliwość. W cięższych przypadkach występują również biegunki i obrzęk kończyn.

 

Jaka dieta?

Głównym zadaniem diety jest dostarczenie zwiększonej ilości energii, białka i witamin.

·         Energetyczność dziennego jadłospisu zależy od stopnia nasilenia nadczynności tarczycy. Zazwyczaj należy przyjmować od 300 do 1000 kcal więcej w stosunku do dziennego zapotrzebowania.

 

Alergia może być wywołana przez prawie każdy produkt spożywczy. Doświadczenia kliniczne wskazują, że najczęstszymi alergenami są: mleko krowie, jaja, soja, orzeszki ziemne i laskowe, ryby, skorupiaki.

Białka mleka krowiego są główną przyczyną uczuleń, częstszą niż wszystkie inne wymienione wyżej produkty razem wzięte. Warto zaznaczyć, że wykazują one duże podobieństwo do białek mleka innych zwierząt kopytnych (np. kozy, owcy). Dlatego też mleko tych ssaków może wywoływać takie same reakcje, jak mleko krowie. Ta sama zasada dotyczy też jaj, uczulają nie tylko kurze, ale również kaczek czy gęsi.

 

Orzeszki ziemne są jednym z najsilniejszych alergenów zdolnych nawet do wywołania zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych.

Z ryb szczególnie uczula śledź, makrela, łosoś i łupacz (zwłaszcza wędzone). Przyczyną wystąpienia reakcji alergicznych może być nie tylko samo spożycie mięsa rybiego, ale również sam jego zapach (dostanie się alergenów do dróg oddechowych).

 

Uczulać mogą też owoce i warzywa. Najczęściej cytrusy i owoce drobnopestkowe (maliny, truskawki, owoce leśne) oraz seler, pietruszka i pomidor.

 

Podstawą leczenia alergii pokarmowej jest zastosowanie odpowiedniej diety eliminacyjnej, wykluczającej z jadłospisu produkty spożywcze mogące wywoływać negatywne działanie. W zależności od natężenia objawów z diety eliminuje się albo jedną grupę produktów (najczęściej mleko i jego przetwory) albo więcej „podejrzanych” produktów (jaja, owoce cytrusowe, orzechy, ryby i skorupiaki).

 

Po zdiagnozowaniu czynnika uczulającego konieczne jest kontynuowanie diety eliminacyjnej. Z codziennego jadłospisu wyklucza się nie tylko konkretny alergen, ale również wszystkie, które mogą zawierać go w swoim składzie.

 

Gdzie mogą się znajdować w żywności najczęstsze alergeny?

Mleko krowie:

Zdarza się, że osoby uczulone na mleko mają również alergie na wołowinę.

Jaja:

Większość białek jaja kurzego wywołujących alergie znajduje się w jego białku.

Soja:

Badania pokazują, że alergia na białka soi często pojawia się u dzieci uczulonych na białka mleka krowiego. Soję i jej przetwory bardzo często wykorzystuje się do produkcji żywności. Przyjmuje się, że wchodzi w skład 60% produktów spożywczych.

Orzechy:

Przygotowując posiłki musimy również pamiętać, że przyczyną alergii mogą też być stosowane w kuchni przyprawy. Do najczęściej uczulających należą: anyż, curry, czosnek, kolendra, oregano, papryka, pieprz zielony i krajeński oraz koper włoski.

 

U osób uczulonych na żywność ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych może wzrastać, gdy w diecie często pojawiają się produkty wysokoprzetworzone (np. dania z proszku), jak również gotowe potrawy przygotowane przemysłowo (naleśniki, pierogi, pizza, wędliny).

 

W unikaniu alergenów pokarmowych istotne znaczenie ma dokładne czytanie etykiet spożywanych produktów, jak również szczegółowe zapoznawanie się ze składem potraw podawanych w barach, restauracjach i innych zakładach żywienia zbiorowego.

 

Każda dieta eliminacyjna, zwłaszcza wykluczająca wiele artykułów spożywczych, może grozić wystąpieniem niedoborów pokarmowych. Należy więc zawsze stosować ją pod opieką lekarza i doświadczonego dietetyka. Dotyczy to zwłaszcza przypadków alergii na wiele produktów spożywczych.

 

Zazwyczaj, zauważając pozytywne zmiany w pogodzie i podwyższającą się temperaturę, podejmujemy decyzję o odchudzaniu. Narzucamy sobie duże rygory, ograniczenia, by waga spadała jak najszybciej. Często jednak nie wytrzymujemy na zbyt restrykcyjnej diecie i przerywamy ją. Efektem tego jest powrót zbędnych kilogramów.

 

Tym razem proponuję podejść do sprawy łagodniej, jeść zdrowo, delikatnie obniżyć kaloryczność dziennego menu. Spadek wagi może będzie wolniejszy, ale na pewno trwały 

 

Na wiosenne odchudzanie polecam dietę – ok. 1500 kcal.

 

 

Oparta na podstawowych zasadach zdrowego żywienia, mało restrykcyjna, a z drugiej strony efektywna i zdrowa. Codziennie spożywamy produkty ze wszystkich grup, odpowiednio dobierając ich jakość i ilość. Od czasu do czasu możemy sobie nawet pozwolić na małe „odstępstwo” np. rządek gorzkiej czekolady. Dodatkowo zalecana jest regularna aktywność fizyczna (min. 3 razy w tygodniu).

 

W diecie najważniejszą zasadą jest regularność spożywania posiłków, co ok. 3 godziny i ich odpowiedni skład.

 

By dieta była dobrze zbilansowana codziennie powinnyśmy spożyć:

 

Dobór produktów:

 

Pieczywo i produkty zbożowe – wybieramy wyprodukowane z mąki razowej; pełnoziarniste pieczywo, grube kasze (np. gryczana, pęczak), razowe makarony, brązowy ryż, pełnoziarniste musli, nieprzetworzone płatki (np. owsiane, jęczmienne, otręby). Mleko - chude, do 2% tłuszczu, przetwory mleczne też o obniżonej zawartości tłuszczu – jogurty naturalne (owocowe zawierają cukier), kefiry, maślanki naturalne, chude twarogi, ograniczyć sery żółte, pleśniowe, wykluczamy topione (zawierają dużo tłuszczu). Mięso - chude (drób, chuda wołowina, cielęcina) i chude wędliny (wykluczamy boczek, baleron, golonkę, tłuste kiełbasy, parówki), mięso 2-3 razy w tygodniu warto zastąpić porcją ryby.

 

Warzywa spożywamy w postaci surowej lub gotowane krótko (długie gotowanie obniża wartość odżywczą). Spośród owoców ograniczamy jedynie bardziej kaloryczne banany, winogrona, czereśnie, owoce suszone.

Dodatkowo pijemy przynajmniej 2 litry płynów dziennie, najlepiej wody mineralnej, mogą być również herbatki, najlepiej owocowe, zielone, zioła (niesłodzone).

 

Z codziennego jadłospisu wykluczamy fast-foody, cukier, słodycze, słodzone napoje gazowane, potrawy tłuste, smażone na głębokim tłuszczu oraz wszelkie przekąski typu chipsy, krakersy, słone orzeszki etc.

Potrawy przygotowujemy stosując dietetyczne metody obróbki cieplnej produktów - pieczenie, gotowanie, gotowanie na parze, ewentualnie smażenie na łyżce oliwy lub oleju rzepakowego (bez panierki).

 

·         Opakowanie jogurtu + 2 łyżki musli + owoc

 

W definicji jako biegunkę określa się stan, który charakteryzuje się zwiększoną liczbą oddawanych stolców w ciągu dnia (ponad 3 na dobę), o nieprawidłowej konsystencji, niekiedy z obecnością krwi, ropy czy śluzu.

Przyczyną biegunki może być zakażenie wirusami, pasożytami lub bakteriami, jak również różne choroby np. zespół jelita drażliwego, nietolerancje i alergie pokarmowe, nowotwory jelit, zatrucia (np. metalami ciężkimi). Dlatego, gdy biegunka trwa więcej niż parę dni należy udać się na konsultacje do lekarza w celu ustalenia przyczyny. Niezbędne jest przeprowadzenie badań diagnostycznych dotyczących nietolerancji laktozy, celiaki, zakażeń grzybiczych i pasożytniczych.

 

 

Osoby cierpiące na biegunkę powinny spożywać często (5-6 razy dziennie) małe ilości wskazanych pokarmów w pewnych odstępach czasu (2-3h).

Ważne jest by wyeliminować produkty smażone na rzecz gotowanych w wodzie i naparze, pieczonych w folii w piekarniku, duszonych.

 

 

 

 

·     niektóre owoce – najlepiej w postaci gotowanej, duszonej, przetarte - jabłka bez skórki (także pieczone), morele bez skórki, banany, czarne jagody (Zawierają one antozcjanozydy o właściwościach antybiegukowych)

·         ryż, kleik ryżowy lub kleik z drobnej kaszy jęczmiennej

·         marchew, dynia, ziemniaki w postaci gotowanej lub ewentualnie pieczonej

·         pomóc mogą też biszkopty, bezsmakowe herbatniki, sucharki