iWoman.pl iWoman.pl

przejdź do listy blogów przejdź do serwisu

LogowanieRejestracja

Kamica żółciowa zwykle przebiega bezobjawowo, dlatego ciężko ją zdiagnozować w początkowym stadium. To choroba ściśle związana z masą ciała i prawidłowym żywieniem, które może wpływać zarówno na profilaktykę, jak i leczenie choroby.
 

Powstaje w wyniku wytrącania się złogów (głównie cholesterolowych) w obrębie różnych odcinków układu dróg żółciowych - przewodach wewnątrz i zewnątrzwątrobowych oraz w pęcherzyku żółciowym.
 

Głównym czynnikiem ryzyka jest otyłość, szczególnie brzuszna (gdy tkanka tłuszczowa gromadzi się w centralnych częściach ciała), ale także niewłaściwa dieta (bogata w cukry proste i tłuszcz, uboga w błonnik), cukrzyca, zaburzenia przemiany tłuszczów. Częściej chorują kobiety, co wynika z wpływu żeńskich hormonów płciowych, na zwiększenie wydzielania cholesterolu do żółci i jej zalegania.
 

Bardzo ważnym zaleceniem dla osób otyłych jest normalizacja masy ciała. Nie należy jednak odchudzać się zbyt gwałtownie, dietami bardzo ubogoenergetycznymi, ponieważ szybki spadek wagi może sprzyjać rozwojowi kamicy żółciowej.
 

Głównym zaleceniem dietetycznym jest regularność jedzenia posiłków.
U osób z zalegającymi w pęcherzyku złogami często obserwuje się zaburzenia w jego obkurczaniu. Powoduje to, że do dwunastnicy wpływa zbyt mała ilość żółci – niewystarczająca do strawienia szczególnie dużej ilości pokarmu. Dlatego ważne jest by jeść posiłki małe, nie spiesząc się.
 

Inne zasady diety to:
•    Zredukowanie tłuszczów zwierzęcych (smalec, słonina, tłuste mięsa i produkty mleczne)
•    Unikanie smażenia produktów, szczególnie na tłuszczach zwierzęcych. Zamiast tego dania należy gotować w wodzie lub na parze lub piec w folii w piekarniku.
•    Zwiększenie ilości błonnika w codziennej diecie do przynajmniej 30g na dobę. W praktyce polega to na dużym spożyciu warzyw, owoców, włączeniu do jadłospisu otrąb pszennych i owsianych oraz pełnoziarnistych produktów zbożowych. Błonnik poprawia perystaltykę jelit i pęcherzyka żółciowego oraz zapobiega tworzeniu złogów żółciowych.
•    Wykluczenie z jadłospisu jajek. Żółtko jaj może powodować silne skurcze pęcherzyka żółciowego. Całe jajka można ewentualnie spożywać w małych ilościach, gdy są dobrze tolerowane, natomiast same białka w dowolnych ilościach.
•    Spożywane posiłki nie powinny być zbyt zimne lub zbyt gorące.
•    Produkty spożywcze w diecie powinny być świeże (posiłków nie należy przechowywać kilka dni w lodówce).
Lista produktów w diecie zakazanych.
•    Świeże, ciepłe pieczywo, ciasta francuskie, z kremami, torty, produkty smażone na tłuszczu (pączki, faworki, naleśniki), ciastka i herbatniki, bułki maślane, cukierki, czekolada, batony.
•    Frytki, placki ziemniaczane, warzywa smażone, cebula, fasola, groch, soja, soczewica, surowa kapusta, czosnek, por.
•    Niedojrzałe owoce, agrest, śliwki, porzeczki, awokado, orzechy, migdały, pestki słonecznika i dyni.
•    Tłuste mleko, śmietana, sery topione, żółte, pleśniowe, jajka gotowane na twardo, jajka smażone, żółtka.
•    Ryby smażone w panierce, śledź, makrela, łosoś, karp, tuńczyk i sardynki w oleju.
•    Mięso i wędliny z widocznym tłuszczem, wieprzowina w dużych ilościach, kaczki, gęsi, kiełbasy, salami, parówki, pasztety, podroby, boczek, baleron, golonka, tłuste kiełbasy, kaszanka, wątróbka, skóra z drobiu.
•    Smalec, słonina, margaryny twarde (w kostce).
•    Zupy ze śmietaną, z zasmażką, wywary z kości.
•    Ostre przyprawy: musztarda, pieprz, ostra papryka, curry, majonez.
•    Mocna kawa ziarnista, napoje gazowane.
 


Masz pytanie? Wyślij je do nas - eksperci@iwoman.pl . Najpopularniejsze tematy przekażemy naszym ekspertom.
2012-01-25 21:09
Ogólne otyłość, kamica żółciowa Komentarze (1)

Leczenie dny moczanowej polega głównie na zastosowaniu odpowiednich leków, ale zmiany w sposobie życia (regulacja masy ciała, odpowiednia dieta, zmniejszenie spożycia alkoholu) przyczyniają się do sukcesu terapeutycznego.
 

W dnie moczanowej stwierdza się zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia). Nagromadzony w organizmie kwas moczowy odkłada się w postaci moczanu sodowego w stawach, chrząstkach i tkankach miękkich np. nerkach, wywołując objawy kliniczne ze strony tych narządów.
 

Charakterystyczne objawy choroby to: zaczerwienienie, obrzęk, rozgrzanie zajętego stawu i gwałtowne bóle w czasie napadów dny. Najczęściej zapalenie i ból obejmuje staw u podstawy dużego palca stopy.
 

Na czym polega dieta?
W dnie moczanowej dieta powinna być przede wszystkim niskopurynowa. Puryny to związki zasadowe zawarte w większej ilości w niektórych pokarmach. Chorzy powinni usunąć ze swojego menu przede wszystkim produkty zawierające duże ilości białka. Zatem nie sprzyja im mięso, przede wszystkim wieprzowina, wątróbka i inne podroby, wędliny zwłaszcza rozdrobnione takie jak pasztety, salcesony czy salami. Mięso z kaczki i gęsi również nie jest wskazane. Głównym źródłem białka powinny być produkty mleczne.
 

 Produkty, których trzeba unikać (podane w kolejności malejącej, jeżeli chodzi o zawartość puryn):
•    Śledzie, wyciągi mięsne, wywary, sosy mięsne, zupy na wywarach mięsnych, galarety mięsne, sardynki, podroby.
•    Sardele, boczek, fasola, soczewica, wątroba, łosoś, szprotki, małże, pstrąg, indyk, cielęcina, dziczyzna.
•    Kurczak, ostrygi, dorsz, łupacz, szpinak, szynka, groch.
•    Duża ilość alkoholu.
•    Używki: kawa, herbata, kakao.
•    fasolka szparagowa zielona, jarmuż, kapusta czerwona, włoska, brokuły, brukselka, groszek zielony.
Nie zawierają wcale lub zawierają niewielką ilość związków purynowych: ser, mleko, jogurty, ryż, kasze, owoce, nie wymienione wyżej warzywa.

Właśnie te produkty powinny mieć duży udział w diecie. Związków purynowych nie zawierają również: masło, śmietana, miód, dżemy, marmolady i cukier.
 

Dodatkowe zalecenia:
•    Posiłki należy spożywać regularnie – ostatni na 3-4 godziny przed snem, ponieważ w nocy podczas snu zwiększa się ilość zatrzymywanego w ustroju kwasu moczowego.
•    Powinno się pić co najmniej osiem szklanek płynów dziennie (głównie wody), co zapobiega odwodnieniu i sprzyja obniżaniu stężenia kwasu moczowego we krwi. Płynny należy przyjmować przy każdym posiłku, jak również przed pójściem spać. Alkohol nie jest wskazany, gdyż może spowodować wzrost stężenia kwasu moczowego i ostry atak dny.
•    Ze względu na ograniczenie spożycia mięsa (około 50-80 g na dzień) zaleca się sporządzanie potraw typu risotto, makarony z sosami itp.
•    Posiłki powinny być gotowane w wodzie lub na parze. Zabrania się spożywania potraw smażonych, pieczonych i duszonych.
Chorzy na dnę często mają nadwagę i otyłość, a redukcja masy ciała łagodzi objawy choroby. Zazwyczaj więc zalecana jest dieta ubogoenergetyczna.

 


Masz pytanie? Wyślij je do nas - eksperci@iwoman.pl . Najpopularniejsze tematy przekażemy naszym ekspertom.
2012-01-19 10:14
Ogólne leczenie, dna moczanowa, mocz Komentarze (1)

Lista prozdrowotnych walorów czerwonej herbaty jest długa…
 

Specjaliści zwracają uwagę na jej właściwości wspomagające trawienie i pracę wątroby, zmniejszające wchłanianie tłuszczu, przyspieszające przemianę materii, zapobieganie chorobom układu krążenia, przez obniżanie poziomu „złego cholesterolu”, etc. Wyżej wymienione działanie czerwona herbata zyskuje głównie dzięki zawartym w niej związkach - polifenolach.
 

Trzeba jednak pamiętać, że nie rozwiążemy wszystkich problemów zdrowotnych pijąc jedynie czerwoną herbatę, a użycie terminu „zabójca tłuszczu” wydaję się trochę przesadne. By zachować zdrowie i smukłą sylwetką trzeba przede wszystkim zadbać o zdrowy styl życia, i odpowiednią, dobrze zbilansowaną dietę. Gdy ten warunek będzie spełniony, wtedy możemy dołączyć do swojego dziennego harmonogramu picie czerwonej herbaty, jako dodatkowego wspomagacza odchudzania i profilaktyki zdrowotnej. Pamiętajmy również, że organizm potrzebuje także innych produktów spożywczych będących źródłem polifenoli – warzyw, owoców, zbóż czy orzechów.
 

Ważne jest by czerwoną herbatę pić regularnie – 3-5 filiżanek dziennie, najlepiej 0,5-1 godzinę po posiłku. Nie należy jej słodzić, cukier redukuje odchudzające właściwości, jak również prozdrowotne działanie.
Warto zwrócić uwagę na to, jaką czerwoną herbatę pijemy. Najcenniejszą odmianą jest  Pu-erh liściasta. Jej właściwości wynikają z odpowiednio długiego procesu dojrzewania. Zdrowotne działanie czerwonej herbaty jest tym skuteczniejsze, im dłużej „leżakuje” w odpowiednich warunkach (herbata pu-erh może leżeć nawet 50 lat!) Warto również zwrócić uwagę na to, czy kupujemy oryginalną herbatę paczkowaną w Chinach (z prowincji Yunnan).
 

Dla tych, którzy narzekają na „ziemisty”, „rybi” smak czerwonej herbaty, polecam smakowe jej odmiany np. z grejpfrutem, cytryną czy żurawiną. Herbaty te dzięki dodatkom zyskują ciekawy smak, nie tracąc na właściwościach.

 


Masz pytanie? Wyślij je do nas - eksperci@iwoman.pl . Najpopularniejsze tematy przekażemy naszym ekspertom.
2012-01-12 12:14
Ogólne herbata, czerwona Komentarze (0)

Podczas zimowych wyjazdów na narty zwróćmy uwagę na nasze menu. Pełnowartościowe, ciepłe posiłki będą nas wzmacniać i rozgrzewać na stoku, tłuste frytki i kiełbasa - osłabiać kondycję.
 
Wzmożona aktywność fizyczna i zimne, rześkie powietrze wzmagają nasz apetyt. To rzeczywiście znak, że powinnyśmy trochę podnieść kaloryczność jadłospisu, dodatkowa energia potrzebna jest to zwiększonej pracy mięsni i ogrzania organizmu. Można szacunkowo przyjąć, że podczas aktywnego wyjazdu narciarskiego zapotrzebowanie na dzienną energię rośnie o 400-600 kcal.
 
Co i jak jeść?
W trakcie zimowych wyjazdów powinnyśmy stosować dobrze zbilansowaną dietę opartą głównie na produktach zbożowych (źródło węglowodanów złożonych: skrobi): pieczywie, kaszach, ryżu, makaronie, płatkach i musli, jak również owocach i warzywach. Czasami możemy skusić się na produkty będące źródłem cukru (sacharozy). Pamiętajmy jednak, że codzienne objadanie się słodyczami powoduje nadmiar węglowodanów, które mogą się zacząć odkładać w postaci tkanki tłuszczowej, pomimo zwiększonej aktywności fizycznej.
 
Istotne jest również przyjmowanie odpowiedniej dawki białka najlepiej pełnowartościowego pochodzącego z produktów zwierzęcych, takich jak chude mięso, ryby, chude sery. Wybierajmy głównie tłuszcze roślinne tzn. oleje (rzepakowy, słonecznikowy, oliwa z oliwek) i miękkie margaryny, natomiast ograniczajmy do minimum tłuszcze zwierzęce, których źródłem są między innymi: masło, śmietana, tłuste mięsa i sery.
 
Narciarz ma zwiększone zapotrzebowanie na minerały i witaminy, głównie wapń, magnez, potas, żelazo, witaminę C i witaminy z grupy B, a szczególnie B1, B2, B3,
 
Jeżeli przypuszczamy, że nasza dieta nie jest pełnowartościowa przez wyjazdem na narty możemy okresowo suplementować jadłospis, przede wszystkim w witaminy antyoksydacyjne: A, C i E, wapń i magnez oraz kwasy omega-3. Pamiętajmy jednak - badania potwierdzają, że najlepsze działanie zdrowotne mają witaminy i składniki mineralne przyjmowane z produktów spożywczych.
 
Bardzo ważną rzeczą jest regularne jedzenie. Częste przyjmowanie posiłków działa korzystnie na syntezę białka w mięśniach i zapobiega znacznym spadkom glukozy we krwi, doprowadzających do spadku siły fizycznej. Należy więc stosować zasadę często a mało, jeść 5 razy dziennie potrawy o nie za dużej objętości. Dzień należy rozpoczynać od śniadania spożytego 0,5 godz. po przebudzeniu. Posiłek przed aktywnością powinien być jedzony na 1-1,5 godziny przed rozpoczęciem ćwiczeń i być źródłem między innymi węglowodanów. Na śniadanie możemy więc zjeść np. jajecznicę z pieczywem i warzywami lub płatki owsiane z ciepłym mlekiem i owocami.
 
Na stok zabierzmy ze sobą przekąski, które łatwo będzie można spożyć w przerwach miedzy zjazdami. Mogą to być suszone lub świeże owoce (np. banany, suszone morele, rodzynki), trochę orzechów lub kilka kostek gorzkiej czekolady czy parę herbatników. Słodka przekąska uzupełni stracone podczas aktywności węglowodany i da szybkiego „kopa energetycznego”. Pamiętajmy o pełnowartościowym, ciepłym posiłku w ciągu dnia, złożonym z mięsa lub ryby, ryżu, makarony, kaszy lub ziemniaków i warzyw. Nie jedzmy popularnych na stoku frytek, kiełbasy i hamburgerów. Tłuste i ciężkostrawne potrawy obciążą nasz układ pokarmowy i upośledzą zdolności fizyczne na długo. Po narciarskim szaleństwie zjedzmy przekąskę w formie kanapki z serem lub wędliną lub jogurtu z płatkami, a pod wieczór kolację w postaci np. rozgrzewającej zupy.
 
Co pić?
Intensywna jazda na nartach może łatwo prowadzić do odwodnienia – szczególnie w słoneczne dni i to niezależnie od panującej temperatury. Istotne jest więc by płyny mieć zawsze przy sobie, uzupełniać regularnie, małymi łykami, nie czekając na uczucie pragnienia. Najczęściej wystarcza woda, można do niej dodać sok z cytryny, trochę cukru czy soku malinowego. Najlepiej by była ona ciepła lub chociaż w temperaturze pokojowej.
 
Unikajmy zimnych napojów gazowanych i alkoholu. Po jego spożyciu efekt rozgrzania jest chwilowy. Alkohol powoduje rozszerzenie naczyń, co przyspiesza wymianę ciepła z otoczeniem i tym samym jego utratę.
 
Ponieważ, im jest zimniej, tym mniej chce nam się pić wody, w ciągu dnia starajmy się jeść posiłki płynne; zupy (pomidorową, barszcz z buraków lub chociaż podgrzane soki warzywne), płatki z ciepłym mlekiem, by w ten sposób zwiększyć ilość przyjmowanych płynów.
 
By rozgrzać się w przerwie między zjazdami pijmy herbaty z dodatkiem korzennych przypraw: goździkami, imbirem, cynamonem. Można się też skusić na mleko (do 2% tłuszczu) z łyżeczką miodu, które uzupełni straty węglowodanów.


Masz pytanie? Wyślij je do nas - eksperci@iwoman.pl . Najpopularniejsze tematy przekażemy naszym ekspertom.
2012-01-05 09:44
Ogólne zima, jedzenie, narty Komentarze (4)